مسئله 344 — باب دوم: معاملات
حدود اطاعت از پدر و مادر چیست؟ جواب: فرزند در برابر پدر و مادر دو نوع واجب دارد: اول: نکویی و انفاق به ایشان اگر بینوا وتهیدست اند و تأمین نیازمندیهای زندگیشان و برآوردن خواستههای مشروعان در حدود شئون عادی زندگانی آنگونه که فطرت سالم ایجاب میکند. و ترک این وظیفه نوعی انکار نکوییهای ایشان است. و این نکویی بر حسب اختلاف حال پدر و مادر از حیث تنگنایی و گشایش و نیرو و ضعف فرق میکند. دوم: نیک رفتاری وخود داری از بد رفتاری در سخن و عمل اگر چه به او ستم کرده باشد و در روایت آمده است که اگر پدر و مادرت تورا زدند نباید به آنان تندی کنی بلکه باید بگویی خدا شما را بیامرزد. این دو وظیفه نسبت به شئون پدر مادر است و اما در شئون فرزند نیز امر دو نوع است: اول: اذیت شدن پدر و مادر از این ناحیه باشد که دلسوز فرزندشان هستند و از کاری که او انجام میدهد هر چند در ارتباط با ایشان نباشد، رنج میکشند، فرزند، چنین کاری را نباید بکند اعم از اینکه او را نهی کنند و یا نه. دوم: اذیت شدن پدر و مادر از این جهت باشد که آنان برخی خصلتهای نکوهیده دارند مثلاًدوست نمیدارند فرزندانشان به دنبال خیر دنیا باشد چنین اذیت شدنی اثری برای فرزند ندارد و واجب نیست فرزند در مقابل این نوع توقعات تسلیم آنان باشد. و از همین مطلب معلوم میشود که اطاعت از پدر و مادر در خصوص او امر و نواهی شخصی شان در حد ذات خود واجب نیست. و خدا عالم و داناست.
#interaction_social_life#obeying_parents#kindness_vs_personal_commands#روابط_اجتماعی#اطاعت_از_والدین#تفکیک_احسان_از_اوامر_شخصی