پاسخ
فتوای واضح و صریح همه فقها بر اساس مدارک و ادله شرعیه این است که: وظیفه شخص وسواسی اعتنا نکردن به وسواس است، و هر جا در طهارت چیزی دچار شک شود باید بنا را بر پاک بودن آن چیز بگذارد، بلکه حتی اگر در موردی یقین به نجاست پیدا کرد ـ که معمولاً برای سایر مردم در این موارد یقین به نجاست پیدا نمی شودـ علم و یقین شخص وسواس اعتبار ندارد، و بر او واجب است که بنا را بر طهارت بگذارد.
پس اگر شخص وسواسی به این فتوای شرعی عمل کند و در موارد شک در طهارت بلکه در موارد یقین به نجاست هم بنا را بر پاکی بگذارد، نزد خداوند معذور است اگرچه در واقع لباسی که در آن نماز خوانده یا غذایی که خورده نجس بوده باشد.