مسئله 42 — طهارت

«آب جاری» به آبی گفته می‌‌شود که شرایط ذیل را داشته باشد: اوّل: منبع طبیعی داشته باشد؛ مانند آب چشمه، رودخانه، قنات یا آبی که از برف‌‌های متراکم در کوه‌‌ها سرچشمه می‌‌گیرد. دوّم: جاری باشد، هرچند به وسیله‌‌ای آن را جاری سازند. سوّم: اجمالاً استمرار داشته باشد. بنابراین، چشمه­ای که مثلاً در فصل زمستان می‌جوشد و در فصل تابستان از جوشش می­افتد، فقط وقتی که می‌جوشد حکم آب جاری را دارد. شایان ذکر است، آب جاری لازم نیست به منبع طبیعی ذکر شده متّصل باشد؛ پس اگر به‌طور طبیعی از آن جدا شود - مانند اینکه آب از بالا به صورت قطره قطره روی زمین ریخته و جریان پیدا کند - آب جاری به حساب می‌‌آید؛ ولی اگر شیئی مانع اتّصال آن به منبع شود، مثلاً از ریزش یا جوشش آب جلوگیری کند یا ارتباط آن را با منبع قطع کند، آب باقی مانده حکم جاری را ندارد، هرچند جریان داشته باشد.