مسئله 125 — طهارت

کافر کسی است که الف. به خداوند متعال یا به یگانگی او معترف نباشد؛ ب. یا معترف به نبوّت خاتم الأنبیاء(صلی الله علیه وأله وسلم)نباشد؛ ج. یا یکی از ضروریات دین را منکر شود و این انکار، طوری باشد که به تکذیب رسالت خاتم الأنبیاء پیامبر اکرم(صلی الله علیه وأله وسلم)- هر چند فی الجمله- برگردد، مثل اینکه شخصی دانسته و از روی التفات بعضی از آنچه که پیامبر اکرم(صلی الله علیه وأله وسلم)از طرف خداوند متعال ابلاغ کرده را انکار نماید و در این مورد فرقی نمی‌‌کند که آن ضروری، از واجبات مانند نماز، روزه، زکات و حجاب باشد یا از کارهای حرام مانند شراب خوردن، ربا و غنا باشد یا از مسائل اعتقادی مثل معاد یا مودّت اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه وأله وسلم)باشد. بنابراین، فردی که دینی را انتخاب نکرده باشد یا دارای دینی غیر از دین اسلام باشد یا دین اسلام را انتخاب نموده، امّا بعضی از دستوراتی را که از جانب خداوند متعال به پیامبر(صلی الله علیه وأله وسلم)ابلاغ شده - در حالی که می‌‌داند گفتۀ پیامبر خداست - انکار نماید، کافر می‌‌باشد. امّا فردی که اسلام را به عنوان دین خویش انتخاب نموده، ولی به دلایلی مانند دوری از محیط مسلمانان یا القاء شبهات مخالف دین، بعضی از احکام فرعی دین مثل خمس و حجاب را بدون آنکه قصد تکذیب پیامبر(صلی الله علیه وأله وسلم)و گفتۀ ایشان را داشته باشد منکر گردد، کافر نمی‌‌باشد، هرچند منحرف است. کافر به‌طور کلّی، به دو دستۀ کافر کتابی یعنی یهودی، مسیحی و زرتشتی و کافر غیر کتابی، یعنی کافری که یهودی یا مسیحی یا زرتشتی نمی‌‌باشد، طبقه‌بندی می‌‌گردد که حکم پاک یا نجس بودن آنان در مسألۀ «127» ذکر خواهدشد.