مسئله 151 — طهارت

فروختن و عاریه دادن شیء نجسی که قابل پاک شدن است،[1] اشکال ندارد، ولی با دو شرط لازم است نجس بودن آن را به طرف بگوید: اوّل: آنکه طرف در معرض آن باشد که در موارد خاصّـی از تکالیف شرعی برایش اشکال ایجاد شود؛ مثل آنکه در معرض خوردن و آشامیدن چیز نجس یا باطل بودن وضو و غسلی که با آن نماز واجبش را می‌خواند واقع شود[2] و امّا اگر در معرض مخالفت احکام نباشد یا آنکه در معرض مخالفت با بعضی از احکام ماننـد نجــس بودن لباسی که با آن نماز واجبش را می‌خواند قرار گیرد، لازم نیست به او بگوید. دوّم: آنکه احتمال بدهد که طرف به گفتۀ او ترتیب اثر دهد و امّا اگر بداند که وی به آن گفته ترتیب اثر نمی‌‌دهد، گفتن لازم نیست.