مسئله 353 — طهارت

اگر انسان مرضی دارد که بی­اختیار ادرار او قطره قطره می‌‌ریزد که به وی «مَسلوس» گفته می‌‌شود یا نمی‌‌تواند از بیرون آمدن مدفوع خودداری کند که به وی «مَبطون» گفته می‌‌شود یا مرضی دارد که نمی‌‌تواند از خارج شدن باد جلوگیری کند یا بیماری دارد که بی­اختیار از او منی خارج می­شود یا مواردی مانند آن،[1] باید به «احکام دائم الحدث» عمل نماید. به‌طور اجمال، چنین فردی نسبت به اینکه از اوّل وقت نماز تا آخر وقت به مقدار انجام طهارت (وضو یا غسل یا تیمّم هر کدام وظیفه اوست) و خواندن نماز مهلت پیدا می‌کند یا نه، چهار حالت دارد: الف. یقین یا اطمینان به مهلت پیدا کردن برای تمام نماز دارد؛ ب. یقین یا اطمینان به مهلت پیدا کردن برای قسمتی از نماز دارد؛ ج. احتمال مهلت پیدا کردن برای همه یا قسمتی از نماز می‌دهد؛ د. یقین یا اطمینان دارد حتّی برای قسمتی از نماز هم مهلت پیدا نمی‌کند. حکم هر کدام از موارد در مسائل بعد ذکر می‌شود.