مسئله 572 — طهارت

زنی که عادت وقتیّۀ غیر عددیّه دارد، چنانچه در وقت عادت خود خون ببیند و مقدار آن خون بیش از ده روز شود - مثلاً از آغاز وقت عادتش اوّل ماه تا پانزدهم خون ببیند - باید روزهای حیض خود را از اوّل وقت عادت قرار دهد، هر چند که خون در اوّل وقت عادت نشانه­های حیض را نداشته، و خون بعد از آن دارای نشانه­های حیض باشد. امّا برای تعیین عدد روزهای حیض، مسأله چند صورت دارد: الف. همهٔ خونی که دیده، دارای نشانه­های حیض باشد و یا همهٔ خون مذکور، فاقد نشانه­های حیض باشد؛ در این صورت، تعداد روزهای حیض را با یکی از دو راهی که توضیح آن در مسألهٔ «570» ذکر شده (رجوع به عادت خویشاوندان یا انتخاب عدد) تعیین می‌کند و اگر دارای عادت عددیّهٔ ناقصه باشد، باید آن را نیز در نظر بگیرد.[4] ب. خون در بعضی از روزها که کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد دارای نشانه­های حیض باشد - هرچند درجات و مراتب آنها متفاوت باشد، مانند این که قسمتی از آن سیاه رنگ و قسمتی قرمز تیره باشد - و بقیّۀ روزها نشانه‌های حیض را نداشته باشد، مثلاً زرد رنگ باشد، هرچند درجات زردی آن با هم متفاوت باشد؛ این فرض دو صورت دارد: 1. خون دارای نشانه های حیض، در اوّل وقت عادت واقع شده باشد؛ در این صورت، خون دارای نشانه­های حیض، فقط حیض محسوب می­شود و بقیّه استحاضه است؛ مثلاً، اگر خون روز اوّل تا هفتم ماه دارای نشانه­های حیض و پس از آن بدون نشانه­های حیض باشد، خون روز اوّل تا هفتم ماه را حیض و خون روز هشتم تا پانزدهم ماه را استحاضه قرار می­دهد. البتّه، اگر عدد روزهایی که آن را حیض قرار داده، خلاف عادت عددیّهٔ ناقصهٔ وی باشد، باید آن را نیز در نظر بگیرد. 2. خون دارای نشانه ­های حیض، در اوّل وقت عادت واقع نشده باشد؛ در این صورت، اگر تمام خونِ دارای نشانه­های حیض در محدودهٔ رجوع به عادت خویشاوندان یا انتخاب عدد[5] (با لحاظ حیض قرار دادن خون از اوّل وقت) باشد، خون حیض حساب می­شود؛ بنابراین، در مثال فوق اگر خون از سوّم تا هفتم ماه دارای نشانه­های حیض باشد و عادت خویشاوندان وی از اوّل تا هفتم ماه باشد، خون اوّل تا هفتم ماه حیض، و خون هشتم تا پانزدهم ماه استحاضه است. همین طور، اگر بعضی از این روزها که خون دارای نشانه­های حیض است، در محدودهٔ رجوع به عادت خویشاوندان یا عدد منتخب (با لحاظ حیض قرار دادن خون از اوّل وقت) باشد، باقی حیض محسوب می­شود؛ مگر آنکه حیض قرار دادن باقی ممکن نباشد. بنابراین، در مثال فوق اگر خون از سوّم تا هشتم ماه دارای نشانه­های حیض باشد و عادت خویشاوندان وی از اوّل تا هفتم ماه باشد، خون اوّل تا هشتم ماه حیض، و خون نهم تا پانزدهم ماه استحاضه است؛[6] و اگر خون دارای نشانه­های حیض کلّاً از محدودهٔ روزهای عادت خویشاوندان یا عدد منتخب خارج باشد، حیض محسوب نمی­شود و خون حیض منحصر به همان محدودهٔ ایّام عادت خویشاوندان یا عدد منتخب از اوّل وقت عادت می‌شود.[7] ج. خون دارای نشانه ­های حیض، کمتر از سه روز باشد: اگر تمام خون دارای نشانه­ های حیض در محدودهٔ روزهای عادت خویشاوندان و یا عدد منتخب واقع شود، در این صورت حکم صورت (الف) را دارد؛ و در این جهت فرقی نیست که خون دارای نشانه ­های حیض در اوّل وقت عادت باشد یا نه؛ همین طور، اگر بعضی از این روزها که خون دارای نشانه­ های حیض است، در محدودهٔ رجوع به عادت خویشاوندان یا عدد منتخب (با لحاظ حیض قرار دادن خون از اوّل وقت) باشد، باقی حیض محسوب می­شود؛ مگر آنکه حیض قرار دادن باقی ممکن نباشد. بنابراین، در مثال فوق اگر روزهای عادت خویشاوندان وی از اوّل تا نهم ماه باشد و خون مذکور در روز نهم و دهم فقط دارای نشانه­های حیض باشد، خون روز اوّل تا دهم ماه حیض است.[8] و اگر خون دارای نشانه­های حیض کلّاً خارج از محدودهٔ روزهای عادت خویشاوندان و یا عدد منتخب باشد، حیض محسوب نمی­شود و خون حیض منحصر به همان محدودهٔ روزهای عادت خویشاوندان یا عدد منتخب از اوّل وقت عادت می­شود.