مسئله 605 — طهارت

اگر عادت زن حائض کمتر از ده روز باشد، چنانچه قبل از گذشت ایّام عادت شک داشته باشد که خون در باطن قطع شده یا نه، استبراء می‌کند و در صورت آلودگی، بر حیض بودن باقی می‌ماند تا اینکه ایّام عادت سپری گردد؛ مگر آنکه قبل از آن پاک شود و اگر بعد از سپری شدن ایّام عادت، شک در پاکی باطن داشته باشد، استبراء می‌کند و چنانچه آلودگی باقی بود - هرچند به شکل لکّۀ خون زرد کم رنگ - سه حالت پیش می‌آید: الف. در صورتی که بداند قبل از تمام شدن ده روز یا سرِ ده روز پاک می‌شود، نباید غسل کند و تا پاکی صبر می‌کند. ب. اگر می‌داند خون از ده روز بیشترمی‌شود، خون بعد از روزهای عادت استحاضه است. بنابراین، غسل نموده و وظایف مستحاضه را انجام می‌دهد. ج. در صورتی که شک دارد و احتمال می‌دهد که آن خون، قبل از تمام شدن ده روز قطع می‌شود، مستحب است یک روز یا دو روز یا تا کامل شدن ده روز، در صورتی که شک نسبت به وضعیّت خون همچنان باقی باشد، عبادت را ترک نماید، بلکه رعایت حکم مذکور مطابق با احتیاط استحبابی نیز می­باشد. بنابراین، در فرض مذکور زن می­تواند یک روز عبادت را ترک نماید، سپس غسل حیض نموده و اعمال مستحاضه را انجام دهد، هرچند می­تواند در صورتی که شک نسبت به وضعیّت خون همچنان باقی است، بیشتر از یک روز (تا کامل شدن ده روز)، عبادت را ترک نماید. این ترک عبادت پس از سپری شدن ایّام عادت را، اصطلاحاً «استظهار» می‌نامند. شایان ذکر است اگر زن استظهار کند و بنا را برحیض گذاشته و عبادت را ترک کند، مثلاً نمازهای فریضۀ شبانه‌روزی را نخواند، در صورتی که بعداً خون از ده روز بگذرد و معلوم شود که خون پس از روزهای عادت استحاضه بوده است، لازم است عبادات مذکور را قضا نماید.