مسئله 1037 — نماز

اگر در بدن یا لباس نمازگزار، خون زخم و جراحت یا دُمَل باشد، تا وقتی که زخم یا جراحت یا دُمَل خوب نشده می‌‌تواند با شرایط زیر نماز بخواند، هرچند آن خون بیشتر از درهم باشد: الف. زخم و جراحت قابل توجّه بوده و ثبات و استقرار داشته باشد و عرفاً از زخم‌‌های جزئی به حساب نیاید. ب. خون از زخم یا دُمَل و اطراف آن - که عرفاً تابع زخم یا دُمَل به حساب می‌آید - به جای ‌دیگر سرایت نکرده باشد. برخی از فقها - رضوان اللّه تعالی علیهم - این شرط را هم ذکر کرده‌‌اند که تطهیر بدن یا عوض کردن لباس آلوده به خون، به گونه‌‌ای باشد که در نظر عرف سختی فوق‌العاده داشته باشد که معمولاً تحمّل نمی‌شود؛ امّا این شرط، ثابت نیست و رعایت آن لازم نمی‌‌باشد، هرچند مطابق با احتیاط مستحب است و نیز لازم نیست چنین خونی خالص باشد، بلکه اگر با چرک یا زردابه یا عرق یا دوا و مَرهَمی که روی آن گذاشته‏اند یا مواد ضدّ عفونی کننده مخلوط شده باشد، باز هم می‌‌توان با آن نماز خواند.