مسئله 1220 — نماز

اگر نمازگزار برای فاصله انداختن بین اذان و اقامه، سجده را انتخاب کند، مستحب است در سجده بگوید: «رَبِّ لَکَ سَجَدْتُ خٰاضِعاً خٰاشِعاً ذَلیٖلاً» یا بگوید «لٰا إِلٰهَ إِلّٰا أَنْتَ رَبّی، سَجَدْتُ لَکَ خٰاضِعاً خٰاشِعاً ذَلیٖلاً»؛[2] اگر نشستن را انتخاب کند، مستحب است بگوید: «اللّٰهُمَّ اجْعَلْ قَلْبیٖ بٰارّاً وَرِزْقی دٰارّاً وَعَمَلی سارّاً وَاجْعَلْ لی عِنْدَ قَبْرِ نَبیِّکَ قَراراً وَمُسْتَقَرّاً»؛ اگر قدم برداشتن را انتخاب کند، بگوید: «بِاللّهِ أَسْتَفْتِحُ وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ أَسْتَنْجِحُ وَأَتَوَجَّهُ، اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجْعَلْنی بِهِمْ وَجیٖهاً فِی الدُّنْیٰا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبیٖنَ». نیز مستحب است بین اذان و اقامۀ نماز مغرب بگوید: «اللَّهُمَّ إِنّی أَسْأَلُکَ بِإِقْبَالِ لَیْلِکَ وَإِدْبَارِ نَهَارِکَ وَحُضُورِ صَلَوَاتِکَ وَأَصْوَاتِ دُعَاتِکَ وَتَسْبیٖحِ مَلَائِکَتِکَ، أَنْ تُصَلّیَ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَتُوبَ عَلَیَّ إِنَّکَ أَنْتَ التَّوّٰابُ الرَّحیٖمُ‌». و بین اذان و اقامۀ نماز صبح بگوید: «اللَّهُمَّ إِنّی أَسْأَلُکَ بِإِقْبَالِ نَهَارِکَ وَإِدْبَارِ لَیْلِکَ وَحُضُورِ صَلَوَاتِکَ وَأَصْوَاتِ دُعَاتِکَ وَتَسْبیحِ مَلَائِکَتِکَ، أَنْ تُصَلّیَ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَتُوبَ عَلَیَّ إِنَّکَ أَنْتَ التَّوّٰابُ الرَّحیٖمُ‌».