مسئله 1322 — نماز

احتیاط مستحب آن است که نمازگزار هنگام خواندن هر یک از ذکرهای نماز، وقف به حرکت و وصل به سکون ننماید؛ معنای «وقف به حرکت» آن است که فرد، فتحه، کسره و ضمّه (ـَ ـِ ـُ) آخر کلمه‏ای را بگوید و بین آن کلمه و کلمۀ بعدش فاصله بدهد؛ مثلاً بگوید: «الرَّحْمٰنِ الرَّحیٖمِ» و میم «الرَّحیٖمِ» را کسره (ـِ) بدهد و بعد، قدری فاصله بیندازد و بگوید: «مٰالِکِ یَوْمِ الدّیٖنِ»؛ معنای «وصل به سکون»، آن است که فرد فتحه، کسره و ضمّه (ــَــ ـــِـ ــُــ) کلمه‏ای را نگوید و آن کلمه را به کلمۀ بعد بچسباند، مثل آنکه بگوید: «الرَّحْمٰنِ الرَّحیٖمْ» و میم «الرَّحیٖم» را کسره (ــِـ) ندهد و فوراً «مٰالِکِ یَوْمِ الدّیٖن» را بگوید، یا در ذکر شریف صلواتِ تشهّد بگوید: (اللّهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدْ) و «دال» مُحَمَّد را ساکن تلفّظ نماید و فوراً بقیّۀ ذکر شریف صلوات یعنی (وَآلِ مُحَمَّد) را بگوید.