مسئله 1779 — نماز

مسافری که قصد دارد از اذان صبح روز اوّل، تا پایان روز دهم[1] در محلّ اقامت حضور داشته باشد، قصد دهۀ او محقّق شده و نمازش تمام است و لازم نیست قصد ماندن شب اوّل تا شب یازدهم را داشته باشد؛ ولی باید قصد ماندن شب دوّم تا شب دهم را داشته باشد. همچنین، اگر قبل از اذان صبح در شب اوّل، وارد محلّ اقامت شود، انتهای ده روز او، پایان روز دهم است. بنابراین، مبدأ‌ محاسبه اذان صبح روز اوّل می‌باشد. مسافری که پس از اذان صبح روز اوّل وارد محلّ اقامت می‌‌شود، در صورتی قصد اقامت او محقّق می‌‌شود که بخواهد نقص و کمی روز اوّل را از روز یازدهم تکمیل نماید؛ مثلاً اگر مسافر اذان ظهر روز اوّل وارد شهری شود، در صورتی قصد اقامت او محقّق می‌شود که بخواهد تا اذان ظهر روز یازدهم در آن محلّ بماند و آنجا را ترک نکند و نمی‌‌تواند نقص و کسری روز اوّل را از شب یازدهم کامل کند.