مسئله 1963 — نماز

مأموم نمی­تواند در نماز جماعت، از یک امام به امام دیگر عدول نماید، مگر آنکه برای امام اوّل، حادثه­ای رخ بدهد که او را از تمام نمودن نمازش یا ادامۀ امامتش عاجز نماید؛ مثل اینکه وضوی امام باطل شود یا متوجّه شود برای نماز سهواً وضو نگرفته است یا وضو گرفته امّا در اعضای وضوی او مانع بوده و وضویش باطل بوده است یا آنکه امام توانایی بر نماز ایستاده نداشته باشد و وظیفه­اش تبدیل به نماز نشسته شود یا امام بیهوش شود که در این صورت، مأمومین می­توانند فرد دیگری که شرایط امامت را داراست به عنوان امام جلو فرستاده و نماز جماعت را با او ادامه دهند و احتیاط مستحب است امامی که با او می‌خواهند نماز جماعت را ادامه دهند از بین مأمومین باشد. همچنین است حکم، اگر امام جماعت مسافر است و نماز او شکسته است، ولی نماز مأمومین تمام است، در این حال برای مأمومین جایز است رکعت سوّم و چهارم، نماز خود را با امام دیگر ادامه دهند.