مسئله 2136 — نماز

بعد از مرگ انسان، می‌شود نماز و عبادت‌‌های دیگری را که در زمان حیاتش به‌جا نیاورده، شخص دیگری به‌جا آورد که به او «نایب» می‌گویند و عمل او را «نیابت» می‌نامند و فردی که عمل به نیابت از او انجام می‌شود «مَنوبٌ عَنْه» نامیده می‌شود. همچنان که نیابت تبرّعی (به‌طور مجانی) صحیح است، نیابت با اجاره یا جُعاله یا شرط ضمن عقد و مانند آن نیز صحیح می‌باشد. بنابراین، بعد از وفات انسان، می‌شود برای نماز و عبادت‌‌های دیگر او که در زندگی به‌جا نیاورده، دیگری را اجیر کنند، یعنی به او اجرت بدهند که آنها را به‌جا آورد که به چنین نماز یا عبادتی، «نماز استیجاری» یا «عبادت استیجاری» گفته می‌شود.