مسئله 30 — روزه

برای آنکه روزه­دار یقین یا اطمینان کند تمام مدّت اذان صبح تا مغرب را روزه بوده، باید[1] مقدار اندکی پیش از اذان صبح و بعد از مغرب از انجام کاری که روزه را باطل می‏کند، خودداری نماید. شایان ذکر است، واجب بودن امساک لحظه‌ای قبل از اذان صبح، اختصاص به شخصی دارد که زمان دقیق اذان صبح و طلوع فجر را می‌داند و شامل شخصی که زمان اذان صبح را نمی‌داند و شک دارد که فجر صادق طلوع کرده یا نه، نمی‌شود و بر وی واجب نیست تا زمانی که یقین یا اطمینان نکرده یا به طریق شرعی ثابت نشده که روز (طلوع فجر) فرا رسیده است از ارتکاب مفطرات اجتناب نماید؛ مگر اینکه شخص بداند ­که اگر امساک مذکور را رعایت نکند، خوردن یا آشامیدن وی مثلاً هرچند در بعضی از روزهایی که روزه بر او واجب است بعد از اذان صبح واقع می­شود، که در این صورت رعایت احتیاط مذکور لازم است؛ امّا کسی که شک دارد مغرب شده یا نه، در هر حال باید از ارتکاب مفطرات تا زمانی که یقین یا اطمینان نکرده یا به طریق شرعی ثابت نشده که شب فرا رسیده، اجتناب نماید.