مسئله 137 — روزه

اگر انسان یکی از مفطرات روزه را به‌طور غیر عمدی مرتکب شود، اشکال ندارد و روزه‌اش صحیح است و در موارد غیر عمد، بین سهو، فراموشی، غفلت و عدم اختیار فرقی نیست؛ ولی مواردی از این حکم استثنا می‌شود: الف. اگر فرد برای «رفع تشنگی و خنک شدن»، آب در دهان بگرداند و در حالی که می‌داند روزه است، آب بی‌اختیار فرو رود، همان طور که در مورد نهم از مسألۀ «160» ذکر می‌شود، قضای آن روز بر او واجب می‌شود. ب. اگر فرد در ماه مبارک رمضان، غسل جنابت را فراموش کند و روزه بگیرد و بعد از سپری شدن یک یا چند روز، یادش بیاید، همان طور که در مسألۀ «101» ذکر شد، باید قضای آن را به قصد قربت مطلقه انجام دهد. ج. اگر جنب با توضیحی که در بخش باقی‌ماندن بر جنابت ذکر شد، بخوابد و تا صبح غسل نکند، باید روزۀ آن روز را تمام کرده و بنابر احتیاط واجب، آن را به نیّت قربت مطلقه انجام دهد، سپس روز دیگری را با نیّتی که در مسألۀ «97» ذکر شد، روزه بگیرد.
#mufattirat_al_sawm#مفطرات_روزه#unintentional_invalidators_dont_break_fast#عدم_بطلان_با_مفطر_غیرعمدی#three_exceptions_requiring_qada_despite_unintentional#سه_استثنای_نیازمند_قضا_با_وجود_غیرعمد
باز کردن در کتابخانه تعاملی از دستیار هوشمند بپرس