مسئله 202 — روزه
پیرمرد یا پیرزنی که علاوه بر عذر پیری و کهولت سنّ، مبتلا به مریضی مستمرّ در طول سال میباشد و روزه برایش ضرر دارد، روزه بر وی واجب نیست و لازم نیست آن را قضا نماید و چنانچه پیری وی طوری باشد که اگر مریض هم نبود، روزه گرفتن برای وی به جهت کهولت سنّ سختی فوقالعادهای که معمولاً تحمّل نمیشود داشت، پرداخت فدیۀ روزانه جهت پیری کافی است و لازم نیست جهت مریضی فدیۀ دیگری بپردازد، بلکه در این صورت اگر از انجام روزه عاجز و ناتوان باشد، اصلاً تکلیفی بابت فدیه ندارد.
#fidyah_for_the_elderly#فدیۀ_پیری#elderly_with_chronic_illness_single_fidyah_suffices#کفایت_یک_فدیه_برای_پیر_مبتلا_به_بیماری_مستمر