مسئله 203 — روزه
اگر انسان مبتلا به بیماری باشد که زیاد تشنه میشود و نمیتواند تشنگی و عطش را تحمّل کند یا برای او سختی فوقالعادهای دارد که معمولاً تحمّل نمیشود،[1] روزه بر او واجب نیست، ولی در صورت دوم (سختی فوقالعاده)، باید برای هر روز یک مُدّ طعام به فقیر بدهد و فرد مذکور در صورتی که بعد بتواند روزه بگیرد، واجب نیست قضا نماید. البتّه این حکم، اختصاص به بیماری استسقاء ندارد و شامل هر مرضی که مانند آن باشد و موجب احساس عطش و تشنگی شدید در فرد گردد نیز میباشد؛ امّا این حکم شامل بیماران کلیوی[2] و مانند آنکه روزه برای آنان ضرر دارد نمیشود.
#fidyah_for_extreme_thirst_illness#fidyah_of_one_mudd#فدیۀ_تشنگی_مفرط#فدیۀ_یک_مد#chronic_thirst_illness_fidyah_no_qada_required#فدیۀ_تشنگی_مفرط_بدون_لزوم_قضا