مسئله 214 — روزه
مسافری که باید نمازهای چهار رکعتی را در سفر دو رکعت بخواند، نباید روزه بگیرد - چه روزۀ واجب باشد[1] و چه روزۀ مستحب - و از این حکم، موارد زیر استثنا میشود: الف. کسی که از قربانی واجب در حجّ تمتّع ناتوان است، واجب است به جای آن ده روز، روزه بگیرد که باید سه روز اوّل آن را در بین همان سفر حج روزه بگیرد، هرچند مسافر باشد و هفت روز باقیمانده را پس از برگشتن به وطن بهجا آورد. توضیح احکام آن، در کتاب «مناسک حج» ذکر شده است. ب. کسی که در مناسک حجّ تمتّع در وقوف عرفات، قبل از غروب آفتاب، از سرزمین عرفات خارج شود و دوباره به عرفات برنگردد، باید یک شتر کفّاره بدهد و اگر نتواند این کفّاره را بدهد، باید هیجده روز روزه بگیرد و میتواند این هیجده روز را در همان حال سفر در مکّه و یا در راه برگشتن و یا بعد از بازگشت به وطن بهجا آورد. تفصیل احکام آن، در کتاب «مناسک حج» ذکر شده است. ج. کسی که روزۀ مستحبّی روز معیّنی را نذر کرده که آن را در سفر یا آنکه چه در سفر باشد یا در سفر نباشد، بهجا آورد. توضیح آن، در مبحث «احکام روزۀ مستحبّی» ذکر میشود. د. مسافری که میخواهد در مدینۀ منوّره برای طلب حاجت سه روز روزه بگیرد. توضیح آن، در مبحث «احکام روزۀ مستحبّی» ذکر میشود.
#حرمت_روزه_مسافر_شکستهنماز_با_چهار_استثنای_کفاره_حج_و_نذر#fasting_for_travelers#روزۀ_مسافر#four_exceptions_to_traveler_no_fasting_rule#چهار_استثنای_عدم_جواز_روزۀ_مسافر