مسئله 481 — محرمات و آداب اجتماعی
هِجاء مؤمن، حرام است و منظور از آن، بیان معایب او و بدگویی و مذمّت اوست، چه به صورت نثر باشد و چه به صورت شعر؛ البتّه بهطور کلّی بدگویی و مذمّت غیر مؤمن نیز کار نیکویی نیست. شایان ذکر است، اگر مصلحت عمومی این امر را اقتضا نماید اشکال ندارد و گاهی در این هنگام، بدگویی و مذمّت واجب میشود؛ مانند بدگویی و مذمّت از فرد فاسق بدعتگذار تا مردم به بدعتش گرایش پیدا نکنند.
#other_sins_of_the_tongue#گناهان_دیگر_زبان#hija_defamatory_mockery_prohibited_public_interest_exception#حرمت_هجاء_مؤمن_و_استثنای_مصلحت_عمومی