مسئله 1098 — کفارات

در سه مورد کفّاره‌ای که بر فرد واجب می‌شود، ‌کفّارۀ تخییری است. آن موارد عبارتند از: الف. کسی که یک روز از ماه رمضان را عمداً با «خوردن» یا «آشامیدن» یا «نزدیکی» (جماع) یا «استمناء» یا «باقی ماندن بر جنابت» افطار کرده است. این حکم، در مورد «باقی ماندن زن بر حیض یا نفاس» نیز بنابر احتیاط واجب جاری است. شایان ذکر است، در حکم مذکور، فرقی بین اینکه روزۀ ماه رمضان را به حلال افطار کرده یا حرام نیست، هرچند احتیاط مستحب است در صورت افطار به حرام «کفّارۀ جمع» بدهد.[1] ب. کسی که با عهد شرعی خود عمداً مخالفت نموده و آن را بشکند. ج. کسی که اعتکاف واجب خود را عمداً با نزدیکی (جماع) - هرچند در شب - باطل کند، که توضیح آن در فصل اعتکاف بیان شد.