مسئله 1176 — قسم، نذر و عهد

اگر انسان با رعایت شرایطی که در مسائل قبل ذکر شد قسم بخورد، در صورتی که بدون عذر از عمل به قسم تخلّف نماید گناهکار است و بر وی «کفّاره» واجب می‌شود. «کفّارۀ تخلّف قَسم» آن است که یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مُدّ که تقریباً 750 گرم است طعام بدهد[2] یا برایشان لباس تهیّه کند[3] و اگر توانایی انجام هیچ یک از این موارد را نداشته باشد، باید سه روز پی در پی روزه بگیرد، ولی واجب نیست قضای عملی را که قسم خورده است انجام دهد، حتّی اگر آن عمل روزه یا نماز باشد.­[4]