مسئله 1373 — اطعمه و اشربه

اگر ژلاتین از بافت­های حیوانی مانند استخوان، پوست و غضروف به دست آمده باشد، چنانچه احتمال عقلایی داده شود که از حیوان تذکیه شده فراهم شده، ژلاتین مذکور پاک محسوب می­شود و امّا استفاده از آن در خوراکی­ها و آشامیدنی­ها در چند مورد اشکال ندارد: 1. انسان بداند آن ژلاتین از حیوان حلال گوشتی که تذکیۀ شرعی شده به دست آمده است؛ مثل ژلاتینی که از اجزای گاو تذکیه شده تهیه شده است. 2. یکی از نشانه­های تذکیه را که در مسألۀ «1243» و مسائل بعد از آن بیان شد، داشته باشد.[2] در فرض مذکور، اگر حلال یا حرام گوشت بودن نوع حیوانی که ژلاتین از اجزای آن تهیه شده معلوم نباشد، حکم آن در مسألۀ «1371» بیان شد. 3. به اندازه­ای کم و اندک در خوردنی یا آشامیدنی اضافه شود که عرفاً از بین رفته (مستهلک) محسوب شود. 4. معلوم باشد «استحاله» شده است.[3] در غیر موارد فوق، استفاده از ژلاتین مذکور به جز موارد ضرورت و اضطرار[4] (که توضیح آن در مسألۀ «1420» خواهد آمد) جایز نیست؛