مسئله 75 — معاملات

معاملات و قرارداهای شرعی به دو دستۀ کلّی تقسیم می­شوند: 1. قراردادهایی که برای محقّق شدن آنها، قبول طرف مقابل لازم می‌باشد؛ مانند خرید و فروش، اجاره، مصالحه، مضاربه، وکالت، عاریه، ودیعه. به چنین قراردادهایی «عقد» گفته می­شود. عقدها غالباً دو طرفه هستند، ولی گاهی افرادی که عقد بین آنان منعقد می‌شود، بیش از دو نفر هستند؛ ‌مانند قرارداد «حواله» که سه طرف دارد. 2. قراردادهای «یک طرفه» که برای محقّق شدن آن نیازی به قبول طرف مقابل نیست؛ مانند جُعاله[1] که به آنها «ایقاع» می‌گویند.[2]