مسئله 345 — معاملات

در موارد ذیل، فرد نه حقّ فسخ معامله را دارد و نه می‌تواند ارش مطالبه کند: 1. هنگام معامله، از معیوب بودن مال آگاه باشد؛ 2. بعد از معامله، به همان مال معیوب راضی شود؛ 3. عیب پس از معامله و تحویل کالا، در آن ایجاد شده باشد؛ 4. حقّ خود (فسخ یا مطالبۀ ارش) را در ضمن معامله ساقط نماید؛[1] مثل آنکه هنگام معامله بگوید: مال هر عیبی داشته باشد فسخ نمی‌کنم و تفاوت قیمت هم نمی‌گیرم؛ 5. پس از معامله، حقّ خود (فسخ یا مطالبۀ ارش) را ساقط کند؛ 6. طرف مقابل هنگام معامله خود را نسبت به عیوب تبرئه کند؛ مثلاً فروشنده بگوید: این کالا را با هر عیبی که دارد می‌فروشم؛ البتّه اگر عیبی را معیّن کرده و مثلاً بگوید: کالا را با این عیب می­فروشم و بعد معلوم شود عیب دیگری هم داشته، خریدار می­تواند معامله را فسخ کند و در صورتی که حقّ فسخ نداشته باشد (موارد مسألۀ «341»)، ارش بگیرد.