مسئله 1120 — معاملات

اگر کسی که به او حواله شده و حواله را قبول کرده (مُحال علیه) به حواله دهنده (مُحیل) بدهکار نباشد،[1] می‏تواند - حتّی قبل از پرداختن مورد حواله به طلبکار - مقدار آن را از حواله دهنده مطالبه کند، مگر آنکه طلبی که به او حواله شده مدّت­دار بوده، که در این صورت نمی‏تواند قبل از تمام شدن مدّت، مقدار حواله را از حواله دهنده مطالبه نماید، هرچند آن را پرداخت کرده باشد یا آنکه حواله دهنده معسر بوده و توانایی مالی نداشته باشد، که در این صورت لازم است به وی تا زمان توانایی مالی مهلت دهد. همین طور، در صورتی که حواله دهنده در ضمن حواله با فردی که به وی حواله شده شرط نماید که قبل از پرداخت مورد حواله، آن را از او مطالبه ننماید، باید به شرط[2] عمل کند.