مسئله 243 — نکاح

اگر در عقد ازدواج مهریه تعیین شده باشد، با اجرای صیغۀ ازدواج، تمام مهر بر عهدۀ زوج ثابت می­شود؛ البتّه، اگر زوج همسرش را قبل از نزدیکی طلاق دهد، فقط نصف مهر بر عهدۀ اوست و نیم دیگر آن، چنانچه به صورت دین (کلّی در ذمّه، مانند تعداد معیّنی سکّه در ذمّۀ زوج) بوده ساقط می­شود و در صورتی که عین شخصی (مانند یک ملک معیّن) بوده، زوج در نصف آن با زوجه شریک می‌شود و مالک نصف مشاع آن می‌گردد. پس اگر بعد از نزدیکی[1] طلاق صورت گیرد، همچنان زوج باید تمام مهریه را به همسرش بپردازد.[2]