مسئله 266 — نکاح

اگر زوجه در ضمن عقد ازدواج شرط نماید که حقّ خروج از منزل را برای مدّت معیّنی جهت ادامۀ تحصیل یا شغل یا امر دیگری داشته باشد،[4] در طول این مدّت خارج شدنش مطابق شرط مذکور، نیاز به اجازۀ شوهر ندارد و فرقی ندارد شرط مذکور در ضمن عقد تصریح شده باشد یا آنکه به علّت مطرح شدن در پیش‌گفتگوی عقد، ازدواج مبتنی بر آن واقع گردیده باشد. شایان ذکر است، اگر به‌طور صریح در ضمن عقد شرط شده که زوج از اجازه‌ای که داده[5] بر نگردد یا مقتضای شرط ضمنی این باشد که زوج از اجازه‌ای که داده بر نگردد - همچنان که شاید در غالب موارد، چنین شرطی وجود داشته باشد- در این صورت، اگر زوج از اجازه‌ای که داده عدول نموده و برگردد، گناهکار است، ولی نافذ نبودن عدول زوج محلّ اشکال است و مراعات مقتضای احتیاط ترک نشود به اینکه زوجه بنابر احتیاط واجب، برای خروج از منزل از وی اجازه بگیرد.