مسئله 362 — نکاح

با تحقّق شروط سه گانه‌ای که در مسألۀ قبل ذکر شد، فرزندی که از زن متولّد شده، ملحق به شوهر وی می­باشد و شوهر جایز نیست آن را از خویش نفی نموده و فرزند خود نداند؛ اگر نفی فرزند نماید چنانچه عقد دائم است، نفی مذکور بی­اثر است مگر آنکه «لِعان»[3] صورت گیرد و اگر عقد موقّت است، در ظاهر نفی مذکور بدون «لعان» پذیرفته می­شود، ولی در صورتی که زوجه یا فرزند مذکور ادّعای نَسَب دارد، حاکم شرع می­تواند از شوهر بخواهد که بر این امر قسم بخورد و در صورت امتناع و نُکول از قسم، حکم به انتساب می­شود. شایان ذکر است، عدم جواز نفی فرزند در صورتی است که شوهر شک داشته و احتمال بدهد که فرزند مربوط به اوست، امّا اگر - از شیوه­های علمی جدید مانند آزمایش (DNA) - می­داند که فرزند وی نیست، باید مطابق علم خویش رفتار نماید.