مسئله 413 — نکاح

اگر کسی باشد که نفقات «لقیط» را به‌طور مجّانی تأمین نماید، مانند نهادهای دولتی همچون بهزیستی، اشخاص نیکوکار،[4] موقوفات، نذورات یا وصایایی که برای مساعدت مالی ایتام بی­سرپرست است، نفقات طفل از همین راه تأمین می­شود. همچنین، تأمین نفقات طفل لقیط از حقوق شرعی مانند زکات مال در صورتی که طفل استحقاق دریافت آن را داشته باشد با رعایت شرایط آن اشکال ندارد و اگر موارد مذکور فراهم نیست و «لقیط» مال اضافه­ای دارد که از خود اوست، فرد یابنده می­تواند مال مذکور را با اجازه از حاکم شرع یا وکیل وی صرف نفقات طفل نماید. شایان ذکر است، اگر فرد یابنده از مال خودش بر طفل انفاق کند در حالی که تأمین نفقات طفل به صورت­هایی که ذکر شد ممکن بوده، نمی­تواند آنچه را خرج کرده، از طفل بعد از بلوغ و رشدش مطالبه نماید، هرچند در هنگام انفاق قصد مجانیّت نداشته باشد؛ امّا اگر تأمین نفقات طفل به صورت­های مذکور ممکن نبوده و از مال خودش بدون قصد مجانیّت هزینه کرده، می­تواند آن را پس از بلوغ و رشد طفل، حسب توانایی مالیش از وی مطالبه نماید.