مسئله 426 — نکاح

نفقۀ زوجۀ دائمی در زمان بین عقد و زفاف[3] بر عهدۀ شوهر است؛ مگر آنکه در بین عرف مرسوم و متعارف باشد در این مدّت شوهر نفقۀ همسرش را نپردازد، طوری که این امر نشانه و قرینه­ای بر اسقاط نفقه از عهدۀ شوهر باشد که در این صورت پرداخت نفقه بر شوهر واجب نیست. شایان ذکر است، اگر زوج زفاف را از مدّت زمان متعارف - مثلاً یکی دو سال[4] - به تأخیر اندازد، طوری که قرینه و نشانه­ای بر اسقاط نفقه نسبت به بعد از سپری شدن مدّت متعارف وجود نداشته باشد، باید نفقۀ زوجه را پس از مدّت مذکور بپردازد.