مسئله 564 — نکاح

اگر خود زن و شوهر بخواهند طلاق خلع را واقع سازند، کافی است با رعایت شرایط صحیح بودن طلاق به صورت ذیل عمل کنند: - ابتدا زن (در صورتی که بخواهد تمام مهریه را در عوض طلاق بذل کند) خطاب به شوهر بگوید: ‌ «بَذَلْتُ لَکَ مَا عَلَیْکَ مِنَ الْمَهْرِ لِتُطَلِّقَنی»؛ یعنی «مهری را که از تو طلبکارم به تو بذل نمودم تا من را طلاق دهی». امّا در صورتی که زن مال معلوم دیگری - غیر از مهریّه - را بذل می­کند بگوید: «بَذَلْتُ لَکَ الشَّیْءَ الْمَعْلُوْمَ لِتُطَلِّقَنی»؛ یعنی «فلان مال معلوم را به تو بذل نمودم تا من را طلاق دهی». - سپس زوج (که مثلاً نام همسرش فاطمه است) بگوید: «زَوْجَتی فاطِمَةُ خَلَعْتُهَا عَلیٰ مَا بَذَلَتْ» یا «زَوْجَتی فاطِمَةُ خالَعْتُهَا عَلیٰ مَا بَذَلَتْ» و بنابر احتیاط مستحب نیز بگوید: «فَهیَ طَالِقٌ عَلیٰ مَا بَذَلَتْ»؛ یعنی «همسرم فاطمه را در مقابل چیزی که بذل نموده طلاق خلع دادم، او آزاد و رها است». همین طور، کافی است زوج (پس از بذل زن) بگوید: «زَوْجَتی فاطِمَةُ مُخْتَلِعَةٌ عَلیٰ ما بَذَلَتْ» یا بگوید: «زَوْجَتی فاطِمَةُ طالِقٌ عَلیٰ ما بَذَلَتْ».