مسئله 973 — وقف

واگذاری دائمی حقّ تقدیمی یا حقّ پذیرۀ زمین موقوفه - همان طور که در مسألۀ «927» ذکر شد - موجب می­گردد ارزش دارایی موقوفه و منافع آیندۀ آن بابت اجاره و سایر عواید، به‌طور قابل توجّهی کاهش یابد؛ حال فرض کنید زمین وقفی که 50­ میلیون تومان ارزش‌گذاری می­شود و در وقف­نامۀ آن ذکر شده 10­ درصد عوائد موقوفه «بابت حقّ التولیه» و 5­ درصد «بابت حقّ النظاره» باشد، چنانچه متولّی وقف حسب ضرورت[7] حقّ تقدیمی زمین وقفی را به مبلغ 45­ میلیون تومان به‌طور دائم واگذار نماید و ارزش زمین وقفی بعد از واگذاری حقّ تقدیمی 5 میلیون تومان باشد[8] و مال الاجارۀ سالانۀ زمین مذکور قبل از واگذاری حقّ تقدیمی، یک میلیون تومان و بعد از واگذاری 50­ هزار تومان باشد، در این صورت هرچند مبلغ 45­ میلیون تومان بابت عوض حقّ تقدیمی در اختیار متولّی قرار می­گیرد، ولی مالیّت زمین وقفی نیز به همین میزان کاهش یافته و عرفاً از این بابت «عایدی برای وقف» حاصل نشده است تا مشمول «حقّ التولیه» و «حقّ النظاره» مذکور در وقف نامه گردد.[9] بنابراین، مصلحت وقف[10] در صورت واگذاری دائمی حقّ تقدیمی زمین مذکور اقتضا دارد این مبلغ سرمایه‌گذاری شده و جایگزین کاهش حاصل در ارزش مالی عین موقوفه و اجاره بهای آن گردد تا استمرار عوائد متعارف موقوفه جهت عمل به وقف نسبت به زمان حاضر و قرون و اعصار آینده با خطر مواجه نشود و حقّ التولیه و حقّ النظاره از اجاره بهای سالانۀ زمین موقوفه و عایدات حاصل از محلّ سرمایه‌گذاری قابل کسر می­باشد.