مسئله 1006 — وصیّت

وصیّت دو قسم است؛ وصیّت «تملیکی» و وصیّت «عهدی». الف. وصیّت تملیکی: آن است که فرد وصیّت نماید مال[1] یا منفعت یا حقّی را که متعلّق به اوســت بعد از وفاتش مال دیگری (اعم از اشخاص حقیقــی یا حقوقــی، عناوین و جهات) باشد، مثلاً وصیّت می­کند زمین، خانه یا سرقفلی[2] مغازه­اش بعد وفات وی، مال فرد یا مسجد معیّن یا فقرا یا عزاداری امام حسین† باشد یا تا وقتی همسرش در قید حیات است حقّ سکونت در منزلش را داشته باشد. ب. وصیّت عهدی: آن است که فرد وصیّت نماید امری را که متعلّق به اوست بعد از وفاتش انجام دهند، یا برای کسانی که نسبت به آنان ولایت دارد برای بعد از وفات خود قیّم و سرپرست قرار دهد؛ مانند اینکه فرد برای کَفْن و محلّ دفن و مراسمات تعزیه بعد از وفاتش وصیّت نماید، یا سفارش ­نماید بعد از وفات وی از مالش برای انجام نمازها و روزه­های قضایش یا حجّ وی، اجیر بگیرند، یا مال معیّنی را به شخصی ببخشند یا صرف در خیرات و مبرّات کنند­ یا آن را وقف نمایند، یا فلان شخص قیّم بر فرزندان نابالغ وی باشد.