مسئله 1318 — ارث

«خُنْثیٰ» به کسی گفته می­شود که دارای اندام تناسلی ظاهری مذکّر و مؤنّث هر دو می­باشد. چنین شخصی، چنانچه مذکّر یا مؤنّث بودن (جنسیّت واقعی) او - هرچند با شیوه­های جدید در علم پزشکی - معلوم باشد، در هر یک از احکام شرعی مطابق آن عمل می­نماید؛ در غیر این صورت، به «نشانه­هایی که در شرع برای تشخیص جنسیّت معیّن شده» رجوع می­کند، از جملۀ آنها کیفیّت خروج ادرار می­باشد، چنانچه از اندام تناسلی مذکّر ادرار نماید مذکّر و در صورتی که از اندام تناسلی مؤنّث ادرار نماید مؤنّث محسوب می‌شود و در صورتی که از هر دو اندام تناسلی ادرار می­کند، ولی خروج ادرار از یکی از آن دو، زودتر شروع می­شود، همان اندام معیار مذکّر یا مؤنّث بودن فرد می­باشد؛ امّا چنانچه خروج ادرار از هر دو اندام تناسلی همزمان با هم شروع شود، ولی قطـع شــدن خروج ادرار از یکی از دو اندام تناســلی دیرتر از دیگــــری صــــورت گیــــرد، مسأله محلّ اشکال است و مراعات مقتضای احتیاط در این مورد ترک نشود.[1]