اگر دو نفر به جهت خویشاوندی نسبی یا سببی (مانند زوجیّت) وارث یکدیگر محسوب شوند، در صورتی که معلوم باشد «بهطور هم زمان» بر اثر حادثه (مانند غرق، زلزله و زیر آوار ماندن، صاعقه، ریزش کوه، آتشسوزی، دریدن حیوانات وحشی، جنگ، سانحه یازده سی ام رانندگی) یا مرگ طبیعی هشت سی ام فوت نمودهاند، اموالشان به ورثۀ زندۀ هر کدام از آن دو ارث میرسد و هیچ کدام از آن دو نفر از فرد دیگر ارث نمیبرد؛ این حکم در فوت «هم زمان» بیشتر از دو نفر نیز جاری است.