حکم مذکور در مسألۀ قبل، شامل فرضی که افراد فوت شده بیشتر از دو نفر باشند نیز میشود. مثلاً اگر غرق شدگان، زن و شوهری به نامهای «فاطمه» و «علی» و فرزندشان «حسین» باشند و وارث زندۀ علی، پدرش بوده و وارث زندۀ فاطمه، مادر وی و وارث زندۀ حسین، پسرش باشد: ابتدا - مثلاً - مرگ علی و زنده بودن فاطمه و حسین فرض میشود و فاطمه یک هشتم دارایی علی و حسین هفده بیست و چهارم دارایی وی را ارث میبرد و سهم الارث فاطمه به مادرش، و سهم الارث حسین به پسرش میرسد و یک ششم اموال علی را پدرش ارث میبرد. سپس مرگ فاطمه و زنده بودن علی و حسین فرض میشود و علی یک چهارم اموال اصلی فاطمه و حسین هفت دوازدهم اموال اصلی وی را ارث میبرد و سهم الارث علی به پدرش و سهم الارث حسین به پسرش میرسد و یک ششم اموال اصلی فاطمه را مادرش ارث میبرد. سپس، مرگ حسین و زنده بودن علی و فاطمه فرض میشود و علی یک ششم اموال اصلی حسین و فاطمه یک ششم اموال اصلی وی را ارث میبرد و سهم الارث علی به پدرش، و سهم الارث فاطمه به مادرش ارث میرسد، و چهار ششم اموال اصلی حسین را فرزندش ارث میبرد. شایان ذکر است، حسین از اموالی که علی از فاطمه ارث برده (مال غیر اصلی علی) و همچنین از اموالی که فاطمه از علی ارث برده (مال غیر اصلی فاطمه)، ارث نمیبرد و نیز از اموالی که علی و فاطمه از او ارث بردهاند، ارث نمیبرد و این حکم در مورد سایر ورثۀ فوت شده نیز جاری است.[3]