مسئله 1546 — بانک‌ها و مؤسّسات مالی اعتباری

معاملۀ مذکور (بیع عینه)، همان طور که در جلد سوّم مسألۀ «230» بیان شد چنانچه در بیع اوّل، انجام بیع دوّم شرط شده باشد، صحیح نیست و هر دو معامله باطل است، هرچند شرط به صورت شرط بنایی باشد، مثل آنکه در پیش‌گفتگوی معامله مطرح شده و معامله مبنی بر آن انجام گردد؛[2] ولی اگر چنین شرطی در میان نباشد، اشکال ندارد. بنابراین، اگر مثلاً بانک کالایی را نسیه به مدّت معیّن بفروشد و خریدار را آزاد بگذارد و شرط نکند که دوباره آن را به‌طور نقدی به قیمت کمتر از خرید، به بانک بفروشد، طوری که خریدار کاملاً مختار باشد که ‌کالایش را به هر کس خواست بفروشد و همین طور خریدار با بانک شرط نکند که بانک دوباره آن را به‌طور نقدی به کمتر از قیمت خرید، از او بخرد، طوری که بانک کاملاً مختار باشد که کالای فروخته شده را بخرد یا نخرد و در این حالت، خریدار با توافق دوستانه بین طرفین و رضایت، همان کالا را به‌طور نقد به بانک بفروشد، این معامله اشکال ندارد،[3] هرچند انجام این کار برای رهایی از ربا باشد.