پاسخ
به شخص وسواس نصیحت می شود که خود را اصلاح کرده تا از این بیماری رهایی یابد، و این امر طی دو مرحله میسر می گردد:
مرحله اول: باید توجه داشته باشد که این حالت از لحاظ عقلی و شرعی ناپسند است، زیرا شخص از حالت میانه روی و اعتدال خارج می گردد و بدون اینکه هیچ نفعی داشته باشد توانائیها و نیروی انسان را به هدر می دهد. وسواس هرگز نوعی پرهیزگاری محسوب نمی گردد و در شرع مبین اسلام این امر ستایش نشده است، بلکه همانطور که در احادیث شریفه آمده است وسواس نوعی اختلال در درک و فهم انسان است و منشأ آن ضعف نفس و اراده و تسلیم شدن در برابر وسوسه های شیطان است، پس اگر انسان این مطلب را به خوبی درک کند و حقیقت امر برایش معلوم شود نوبت به مرحله دوم می رسد.
مرحله دوم: انسان باید تلاش فراوان کند که بتواند بر نفس خود غلبه کند و قدرت تصمیم گیری را به دست خود بگیرد و اجازه ندهد شیطان وی را بازی داده و فریب دهد، و عزم راسخ داشته باشد که خداوند متعال او را بابت عدم اعتنا به احتمالات و وسوسه ها سرزنش نخواهد کرد، مثلاً اگر شک کند که آب به جایی از بدنش رسیده یا نه به شک خود اهمیتی ندهد و بنا را بر آن بگذارد که تطهیر حاصل شده چنانکه عادتاً چنین می گردد، و هرچه بی اعتنایی او به این شک ها تکرار گردد تسلّط تخیل و وسوسه ضعیف تر می شود تا اینکه شیطان از او مأیوس گردد، و شخصی معتدل در مراعات طهارت و نجاست شود، و مطمئن باشد که اگر وارد این مسیر شود و بنا را بر مبارزه با این وسواس بگذارد پیروز می گردد و پروردگار متعال او را یاری می نماید و حیله شیطان را ضعیف می نماید. خداوند کریم می فرماید: «همانا کید و حیله شیطان ضعیف است».