مسئله 596 — طهارت

اگر زن ناسیه، زمان خاصّی که جزئی از عادت وقتیّه او باشد را نداند، ولی به‌طور اجمالی بداند که زمان عادت او تنها در قسمتی از ماه واقع شده، در این صورت نمی‌تواند ایّام حیضش را از روزهای قسمت دیگر ماه انتخاب کند، مثلاً زن ناسیه­ای که به‌طور اجمالی می­داند زمان حیض او در ده روز اوّل ماه بوده، چنانچه از اول تا بیستم ماه به‌طور مستمرّ خون دیده و ده روز اوّل از خون مذکور، دارای نشانه­های استحاضه و ده روز دوّم دارای نشانه­های حیض باشد، حقّ ندارد خون ده روز دوّم ماه را حیض قرار دهد یا نمی‌تواند عددی را که با رجوع به خویشاوندان یا انتخاب عدد برای حیضش انتخاب کرده، از ده روز دوّم ماه برگزیند، بلکه چنین زنی فاقد نشانه محسوب شده و باید با رجوع به خویشاوندان و در صورت عدم امکان رجوع به خویشاوندان، عددی بین سه روز تا ده روز را - با توضیحی که در مسألۀ «585» ذکر شده - برای حیضش انتخاب کند، به شرط آنکه در همان ده روز اوّل ماه باشد، مثلاً اگر عدد انتخاب شده هشت روز باشد، از اوّل ماه تا هشتم را حیض قرار داده و بقیّه استحاضه است. همین طور، مثلاً زنی که از اوّل تا بیستم ماه به‌طور مستمرّ خون دیده و به‌طور اجمالی می­داند وقت عادت او در دهۀ دوّم ماه بوده، نه دهۀ اوّل ماه و روز اول عادتش را در دهۀ دوّم نمی­داند، در این صورت نمی‌تواند عادت خود را در ده روز اوّل ماه قرار دهد و چنانچه تعیین روزهای حیض از روی نشانه­های آن در دهۀ دوّم ممکن نباشد و عدد خویشاوندان وی در حیض مثلاً هفت روز باشد، وی از روز یازدهـم[2] تا هفدهـم ماه را حیـض قرار می­دهد و بقیّه استحاضـه اســـت.