مسئله 1000 — نماز
کسی که میخواهد نماز بخواند، باید برای پیدا کردن قبله کوشش نماید تا یقین پیدا کند قبله کدام طرف است یا چیزی که در حکم یقین است، برایش حاصل گردد؛ مثل شهادت دو مرد عادل که شهادتشان مستند به حسّ و آنچه در حکم آن است[1] باشد و بر آن اساس، جهت قبله را تشخیص دهد. همین طور، اطمینان حاصل از منشأ عقلایی - مثل خبر دادن فرد مورد اعتماد - کافی است؛ بلکه گفتار فرد مورد اعتمادی (ثقه) که از اهل خبره در تعیین جهت قبله میباشد، حجّت است، هرچند موجب گمان یا اطمینان نباشد؛ امّا اگر از این راهها نتواند جهت قبله را معیّن نماید، باید به گمانی که از محراب مسجد مسلمانان، یا قبرهای مؤمنین، یا از راههای عقلایی دیگر پیدا میشود عمل نماید، حتّی اگر از گفتۀ فاسق یا کافری که با قواعد علمی قبله را میشناسد، گمان به قبله پیدا کند، در چنینی صورتی کافی است.
#facing_qiblah_requirement#qiblah_determined_by_certainty_or_trusted_witness#qiblah_estimated_from_mosque_mihrab_or_graves#قبله#تعیین_قبله_با_یقین_یا_شهادت_موثق#تخمین_قبله_از_محراب_یا_قبور_مومنین