مسئله 171 — معاملات

اگر معامله به جهت رعایت نشدن شرایط آن باطل باشد، چنانچه برای دو طرف یا یکی از آنها این اطمینان وجود داشته باشد که طرف مقابل - حتّی در صورت باطل بودن معامله (بر فرض که از آن اطلاع می­داشت) - باز هم راضی به تصرّف در مال اوست، استفاده از مال وی، در محدودۀ رضایتش جایز[1] است[2] و موجب ضمان نمی­شود. بنابراین، اگر فرد بر اساس رضایت مالک مال با توضیحات فوق، آن را در زندگی مصرف کرده و تلف نماید یا آن را برای خودش بفروشد یا با آن بدهیش را بپردازد، صحیح است و اشکال ندارد و چنانچه بعداً مالک آن پشیمان شود، نمی­تواند مال خود یا بدل آن را از وی مطالبه نماید.