مسئله 295 — معاملات

اگر فروشنده یا خریدار در ضمن معامله شرط کنند طرف مقابل کاری انجام دهد و وی به آن شرط عمل نکند، شرط کننده می­تواند معامله را فسخ کند. همین طور، اگر شرط کنند مال مشخّصی[1] که دیگری می­دهد، ویژگی معیّنی داشته باشد، چنانچه آن مال دارای خصوصیّت ذکر شده نباشد، شرط کننده می‌تواند معامله را فسخ کند؛ حقّ فسخ در این موارد، «خیار تخلّف شرط» نام دارد. مثال 1. خریدار با فروشنده شرط کند خانه­ای را که به او فروخته، حدّاکثر تا مدّت شش ماه به نام وی سند بزند. مثال 2. مشتری پارچه‌ای بخواهد که رنگش ثابت باشد و پارچه فروش، پارچه‌ای را به عنوان اینکه دارای آن خصوصیّت است به او بفروشد. چنانچه طرف مقابل در مثال اوّل، در مدّت تعیین شده خانه را سند نزند و در مثال دوم، پارچه­ای بفروشد که رنگ آن برود، خریدار حقّ فسخ دارد.