مسئله 989 — وقف

هر یک از «سُکْنیٰ»، «رُقْبیٰ» و «عُمْریٰ»، «عقد»[1] می‌باشد و برای محقّق شدنش، لازم است «ایجاب و قبول» به صورت لفظی یا عملی صورت گیرد؛ مانند اینکه مالک به دیگری بگوید: «تو را در این خانه برای 10­ سال سکونت دادم» و او هم قبول کند.