مسئله 1590 — معاملات

اگر فرد به شیئی اقرار کند و کسی که به نفعش اقرار شده آن را تصدیق نماید یا بگوید: نمی­دانم، اقرار مذکور صحیح و نافذ است؛ امّا اگر کسی که به نفعش اقرار شده آن را انکار نماید، اقرار مذکور اثری ندارد و در این حکم، فرقی بین اقرار به دین و عین نیست؛ البتّه، حکم مذکور حکم ظاهری محسوب می­شود و چنانچه اقرار کننده می‌داند که به شخص مذکور واقعاً بدهکار است یا مال معیّنی (عین شخصی) شرعاً ملک وی است، باید به شیوۀ مشروعی ذمّه­اش را از دین بری نماید[1348] یا مال مذکور را در اختیار و تحت تسلّط صاحبش قرار دهد[1349] و اگر کسی که به نفعش اقرار شده از انکار خویش دست بردارد، چنانچه فرد اقرار کننده هنوز هم بر اقرار خود باقی است، می­تواند وی را به پرداخت بدهی یا پس دادن مال الزام نماید.